101searchengine.info

think, that you commit error. Write..

New Wave

download Herria Eta Hizkuntza - Akelarre - Gau Pasa... (Vinyl, LP) full album

1982
Label: IZ - IZ-157 D Format: Vinyl LP Country: Spain Genre: Rock Style: Basque Music

Telegrama por su parte cerraron la noche con bandas de la talla de Roxy Music. Partitu Ginen Berak esan ohi zuen bezala, hiperboloideak sortuz, bere lanetan kentzen zuen materia sagar bat jatean egiten dugun forma sortzea bezelakoa da. Erabaki honek badu bere logika, ahalegin handia egin baitute bertako euskaldunek Korrikak bere ibilaldia egin zezan. Pedro Iturralde nace en falces Navarra.

Gero haren ondoren an argitaratutako Gida liburutxoan asko zehaztu nituen sailak; zortziko-hamarrekoez gain lauko, seiko eta hamabiko txiki haundiak eta baita neurri zahar edo klasikoenak ere. Arlo hau landu zuten baita ere garai horretan plazaratutako bi liburu garrantzitsuk: Dena dela, neurkera kontu honetan ezin dugu aipatu gabe utzi Manuel Lekuona maixuaren teoria ere, zeinen arabera bertso euskaldunak ezin baitira neurtu silabak zenbatuaz, gaur guk denok egiten dugun moduan, oinen bidez baizik, grekoak eta latinak daktilo-espondeo bereizketaz egiten zuten eran, euskerak dituen azentu desberdinen golpaketa oinarrietan sustraituaz.

Guk onartu dugun silabaz silaba zehatz zenbatuz neurtzeko praktika hau noski, gazteleraren berdina izateaz gain, zehatza eta batez ere erreza eta xehea dugu, horrek irakaskuntzarako dituen abantaila guztiekin, baina gure tradizioa neurri estu hauetara sartzen lan izan dut, kasu batzuetan behartzen ari ote nintzen kezkarekin.

Bertsolari eta koplari zaharren fruitu basatiak oso libreak dira bai gure neurri molde lehorretara biltzeko eta baita gaurko musika idazkerako pentagrama eta konpas egitura gogorretara ere. Orohar literatura eta musika idatzia baino askoz malguago eta askeago dabil ahozkoa. Doinu berberaz kantatuko dizu koplariak, orain Santa Ageda bezpera , gero Santa Ageda bezpera eta , ezer aldatuko ez balitz bezala, orain 8 hizki dituenak gero 10 ukanez. Hauek errealitate honen adibide batzuk besterik ez dira.

Gainera esan behar dut bertsolariak ere bere lanera ohitzen den heinean, erreztasunera jotzen duela, beste guztion antzera. Arraro egiten zaizkion neurriak ohituta dagoen moldetara egokitzeko joera du bertsolariak, eta horrela aberastasuna galduaz jatorrizko bideska meharrak autopista bilakatzen dira. Nik sailkatu beharraren beharrez nahitaez doinu guztiak neurri eta lerro jakinetara biltzerakoan zailtasunak izan ditut zenbait doinu zein sailetan sartu erabakitzerakoan, neurriak ez baitzebiltzan garbi, bertso zahar ugarik luze motzean gorabehera haundiak baitituzte.

Metrika arazoekin topo egiten dugu askotan. Bestalde, pentsa dezagun une batean bertso doinuak biltzen dabilenarengan, biltzaileak izan dituen eragozpenetan.

Ez magnetofoi eta ez ezer, papera eta arkatza eskuan, hitzetik hortzera kantatzen diona zuzen transkribatzeak dituen zailtasun eta arriskuak ez dira nolanahikoak, eta fideltasuna ez da erreza benetan. Eta nork kantatu dion ere batetik bestera alde haundia egon daiteke eta ondorioak ateratzea ez da zaila. Bertso bereko puntu batean esate baterako bi hizki datoz bi musika zeinukin eta beste puntuan berriz hiru hizki musikan tresillo darabilelarik, eta beste antzeko kasu ugari.

Bestalde guztiok dakigu Xenpelar haundiaren orrazkera apaineko eskola Euskalerri osoan nagusitu zen arte nola zebiltzan gure artista popularrak. Edonola ere, Manuel Lekuonaren teoria, praktikan erabiltzeko gaurkoz asko landu beharko balitz ere, oinen eta gure azentuaren arabera neurtzeko araua prinzipio mailan nik ez nuke besterik gabe baztertuko, eta gure arteko norbait hartara jarri eta estudiatuko balu, agian luzarora izan lezake probetxurik guztiontzat.

Dudarik gabe esan genezake, salbuespenak salbuespen, bertso doinu oro sartzen dela bete betean euskal herri musikaren baratzean baina alderantziz berdin esan al genezake? Musika popular oro bertso doinu dela esatea ez al da gehiegi?

Egia da gure koplari bertsolariek neurri txiki eta haundiko edozein doinu dela ere beren lanerako erabilgarritzat jotzen dutela gaur egun, doinugintzan murgiltzen ari diren heinean. Eta berdin esan genezake irizpide hori logikaz luzatu ezkero, koplen neurrikoetaz eta klasikoetaz ere. Egia da baita ere historian zehar bertsolariek neurrian nahasi eta zaila den edozein moldetako doinu hartu dutela bertsogintza idatzirako gehienbat.

Ikusi besterik ez daukagu Bilintxen Joana Bixenta Olaberena edo Xenpelarren Frantsesaren ideak, edo Basarrik Iduzki denean aukeratu zituzten kasuak adibidez. Eta ez idazteko soilik; Euzkitzek esate baterako bapatean ere erabili ohi du Joana Bixenta Olaberena. Era honetan, bertsolariak bere eginkizunerako egoki derizkion edozein doinu har dezakela aitortu ezkero, esan genezake edozein doinu izan daitekela potentzialki bederen bertso doinu. Edonola ere, muturretara joanda, Etxahun Iruriren Agur Zuberoa izeneko doinuaren antzekoek neurri errima aldetik dituzten zailtasunengatik etabar ez da erreza bertso doinutzat hartzea.

Neurri moldetik bakarrik begiratuta ari baldin banaiz ere, mugak kentzen eta gehiegi zabaltzen ari naizela esango du agian irakurleak, baina, dena dela, euskal musikaren kantutegi tradizionalak aztertzen baditu batek, harriturik gelditzen da ikustean zenbateraino agertzen diren gure bertsolari anonimoen lanak doinu horien jazkeran, zenbait jasotzailek batzutan bertso arruntegia omen zela eta poesia ustez kultoagoaz trukatu baldin badu ere.

Gure herri musika eta bertsolarien iharduna historian zehar zenbateraino elkartuak ibili diren konturatzea benetako aurkikuntza izan zen niretzat, bertso doinuen ikuspegia asko zabaltzen delarik.

Euskal musika gainera zeharo silabikoa da, hau da, melodia hizkiz hizki doa xume xume inongo melisma edo hornidurarik gabe, hau da, bertsogintzarako apraposa da goitik beheraino, sortu ere horretarakoxe sortu baita askotan. Herri doinua nork sortu ote duen galdetzean, badakigu jende multzoak ez duela ezer sortzen; ezezaguna izanarren, norbait izan da doinua asmatu duena. Herriak bere egin du, moldatu ere bai agian bereganatu ala denboraren poderioz, baina sortu norbaitek sortu du, herriko artistaren batek.

Baina gero astiro ahoz aho batetik bestera eta herriz herri zabaltzean, erabiliaren erabiliz, uretan dabilen harritxoaren antzera, ertzak lehunduz eta borobilduz, melodiaren barne muina eta mamia gordeko badu ere gaineko azalera gozatuz bereganatuko du herriak.

Kanpoko zehaztapen ugari galdu edo erantsi ondoren, urtetan zehar ahoz ahoko galbahean pasa ondoren, herriaren, kasu honetan Euskalerriaren gustu eta izakerara moldatu ondorengoari deituko diogu euskal musika popularra.

Asmatzailea edonor dela ere, bertsolari-bertsozaleen erabilkeraren eta onarpenaren froga igarota geldituko da jendearen oroimenean eta zerbitzutan; bitartean ez. Orduan esan daiteke denona eta inorena ez dela. Duela urte batzuk bertso munduan indarrean ibili zen doinu bat datorkit burura; Txomin Artolak asmatutako Gu gazte ginadela izenekoa alegia.

Ez dakit oraindik herri musikatzat har daitekeen ala ez baina konparatzeak merezi du doinu hori nola darabilten bertsolariek eta nola datorren Bertsotan II liburuko eranskinean solfeoz kantautore berak idatzitako erritmo berberean. Eta kasu honek beste doinu askorekin gertatzen denaren adibidetzat balio duela uste dut. Iparragirre abila dela askori diot aditzen eskola ona eta musika hori hoiekin serbitzen ni ez nazu ibiltzen kantuz dirua biltzen komeriante moduan debalde festa preparatzen det gogua dedan orduan.

Eskola ona eta musika bertsolaria gainera gu ere zerbait izango gera horla hornitzen bagera atoz gure kalera baserritar legera musika hoiek utzita Errenterian bizi naiz eta egin zaidazu bisita. Joxe Mari Iparragirrek doinu asko asmatu zituen eta gitarra joaz zabaldu ere bai, geroztik haren doinuak gure artean oso ezagunak bilakatu direlarik, horietako askok Italia aldeko kutsu arrotza baldin badu ere. Urtxaile bertsolaria eta zenbait bertso saltzaile itsu ere badakigu era berdintsuan ibili zirela kantari gure herrietan musika istrumentu desberdinekin lagunduz.

Baina Xenpelarrek ez dio estimazio haundirik ematen Iparragirreren musikari, baserritar legea komerianteenari kontrajarriaz. Egia da bestalde Xenpelarrek garrantzi haundia eman ziola doinu kontuari; berak ez zituen asmatuko baina haren bertsoei esker neurri mota guztietako doinu zerrenda luzea heldu zaigu guregana. Santesteban maixuak ere inoiz doinuak propio asmatu zituen Bilintxentzat. Gero gure garaiotan kantautore eta musikariek hartu dute bide hori. Zerrenda luzea aterako litzaiguke guztiak hemen jarri ezkero eta ez da hau horretarako leku egokia; asmatu dituzten doinuei dagozkien fitxetan agertuko dira sortzaileen izenak.

Gure ikuspegitik konplexurik gabe eliz musika aztertzeari ekiten badiogu, bien arteko harreman onak ageri zaizkigu garbi alde guztietatik. Hasteko, gure doinu zaharrengan musika gregorianoaren eragin nabarmenaz konturatzen da itsuena ere.

Aita santu san Gregorio Haundiaren deituraz ezagutzen dugun eliz kantu famatu hau bera ere ez ote dugu gero Calabrian Erdi Aroko artzainengandik jasotako doinu popularra?. Nolanahi ere eta Italiatik Euskalerrira itzuliaz, bertso doinu zaharrak jendartean kantatzen hasi naizen gehienetan entzun izan dut esaldi berdintsua; horrek elizako kantua zirudik, moteil!. Ikusi besterik ez dago Charles Bordes frantses musikari famatuak euskal musika eta gregorianoaren arteko harremanaz egindako azterketa musikalak.

Doinu berrietara baldin bagatoz ere, X. Amurizak asmatutako Sentimentua sartu zitzaidan izeneko doinu ezagunak garbi garbi Salve Regina gregorianoaren kutsu nabarmena du, berak ere aitortu izan didanez, eta badu Amurizak beste doinu berririk ere kutsu berdina duenik.

Herria eta eliza, bien arteko nork nori hartu ote dion antzematen ez da erreza askotan, baina argi dagoena zera da; Erdi Arotik gaur egun arte, eliza eta bertso munduak lotura haundiak izan dituztela elkarrekin batak besteari doinuak kopiatuz, eta gaur ere bai. Elizak kultur zapalkuntza bildurgarriak ere egin ditu historian zehar, baina aitortu beharra dago askotan bere mezu unibertsala herri bakoitzaren kulturan txertatzen saiatu dela, eta kasu honetan gure herri musikan.

Eta bestalde aitor dezagun eliza katolikoak eragin izugarria izan duela Euskalerrian eta bertso munduan ere bai. Bertsolariek asko kantatu dute, ez hainbeste liturgia edo kulto gaietan, baina bai Gabonak, Arantzazu, apaiz kontuak, katekesi gaiak, mixioak, hiletak eta antzeko beste mila gaietan.

Zalantzak izan ditut erlijio musika ala eliz musika deitu, baina lehenengoarekin gelditu naiz. Erlijiozko gaiekin lotuak datozen doinu zenbatu ditut bilduma honetan eta beste 76 Gabonetako; begi bistan dago beraz gai honen garrantzia. Bizpahiru adibide ezagun aipatu besterik ez dut egingo amaitzeko; Salbatore Mitxelena frantziskotarraren 20 Kanta Arantzazuko, Ama Birjina Erkudengoa, Gaueko izar argitsuena izeneko doinu ezagunak edo gaurko liturgia berriko elizkizunetako abesti ugari.

Gure herri musika aztertzen hasi eta hainbeste kopla eta bertso bertan topatzearen aurkikuntzak harritu baldin baninduen, tamaina apalagotan baina antzeko zerbait gertatu zitzaidan euskal musika polifonikoarekin. Gure musikariek noski herri musikaren iturri emankorrera jo dute melodia horien gain beren joku musikalak eginez edertu eta gure abesbatza, otxote eta koruen esku uzteko; herriagandik jasotakoa herriari itzuliaz.

Zenbat aldiz entzun ote dizkiegu gure herrietako koru bikainei lauzpabost abotsetara armonizaturiko abesti eder horietakoak, kantatzen ari ziren bertsoa Txirrita, Etxahun, Bordel edo beste bertsolariren batena zela konturatu gabe!. Goraipatzekoa da arlo honetan Aita Donostia musikari finak egindako lan aparta; batez ere Nafarraldeko baserri eta auzoz auzo jasotako doinu bitxi ederrak, gero berak musikalki jantzi eta apaindu ondoren, berriro euskal herriari itzuli dizkio, koruetan kantatu, edo musika tresnaz jo ahal izateko, gero J.

Riezu fraile nafarra argitaratzen joan zaigun 10 liburukietan ikus ditzazkegun eran. Santesteban, Sorozabal, Rodney Gallop eta beste musikari askori zor diogu hori. Bertsolariek ez dituzte noski beti berdin kantatu bertsoak. Euskalerriko lurralde batetik bestera alde haundiak nabari dira bertso doinuetan; horretan ez da dudarik. Goizeko 9tan ailegatzen dira eta batzuk, gurasoen lana dela-eta, lehenago.

Orain pixa egiten eta horrelako gauzak ari dira ikasten. Gero, mantala jarrita, bazkaltzera joango dira. DBH 4ko kazetariak eskolan sartu ziren garaietan ikasleak hiru urterekin hasten ziren, orain birekin. Alde handia dago. Ikasle gehienak oiartzuarrak dira eta baten bat Errenterikoa da. Hizkuntza aldetik, guraso euskaldun eta erdaldunen seme-alabak dira.

Pixkanaka-pixkanaka denak euskaldun bihurtuko dira. Hori da eskolan ikusten den beste mirari bat. Oso talde anitza osatzen dute bi urtekoen gelako maixu-maistrek, gazteria eta esperientzia ederki nahasturik. DBHko bi ikaslek aurresku ederra eskaini zuten. Segidan, eraikinari bisita egin genion bertako instalazioak ezagutzeko. Txistuaren kalejira doinuaz eta ikasle eta dantzarien laguntzaz, eraikin handira hurbildu eta parean dagoen aterpe-pilotalekura iritsi ginen.

Eremu berriaren aurrean, ikasle bertsolarien beste bi bertso entzuteko parada izan genuen. Hasierako eskaerak ez zuen izan behar genuen erantzuna. Mementu horretan bidea irekitzen hasi zen.

Oinarrizko proiektu bat diseinatzen hasi ziren baita diru kontuak aztertzen ere. Proiektu honen aurrekontua Hezkuntza Sailarekin konpartitzen zuen.

Aurtengo ikasturteko martxoaren 27an gure desioa, ametsa, proiektua… burutua ikusteko eta probatzeko aukera izan genuen. Hezkuntza Sailarekin batera bazegoen eskolan beste obra bat: Haur Hezkuntzako bi urteko haurren eraikina. Eraikin hau zahartuta zegoen eta txikiegia gelditu zen.

Obra hau ko ekainean bukatua ikusi genuen eta gure ikasleak ikasturtean bertan hasi ziren. Bi gai hauek oso garrantzitsuak izan dira eskolarako eta ekitaldi berezi batez ospatu nahi izan genuen. Inaugurazio ekitaldia antolatu genuen eskola egiten dugun guztion parte hartze eta laguntzarekin. Ekitaldira gonbidatu bereziak deitu genituen. Udal ordezkariak ere gurekin egon ziren: Lurralde Buruak hitz batzuk eskaini zizkigun: Azkenean bete da gu denon desira frontoiak duelako halako distira ya nazkatuta geunden, alkate, begira euritan jokatzeaz pelota partida.

Frontoia egiteko ya bazen garaia delako Elizaldeko ikasleen nahia lortu dugu frontoia eraikitzea ya falta da belarrezko futbolko zelaia. Aitor Etxeberria Alkateak, Arantxa Laca orduko Hezkuntza Lurralde Buruak eta ikastetxeko ikasle batek zinta moztu eta guztien txaloak jaso zituzten. Ondoren, alkatearen hitzak entzun genituen: Aterpe-pilotalekua inauguratzean, pilota partidek bere tartea izan zuten.

Eskolako ikasleak, neskak palaz eta mutilak eskuz aritu ziren. Pozik azaldu ginen denak eta horrela bizi izan genuen eguna. Bakoitzak bere eginkizunetik zerbait eginaz lortu baitugu aterpe-pilotalekua eta inoiz ahaztuko ez dugun inaugurazio ekitaldia. Horrela ulertzen dugu Elizalde Herri Eskolan eskola egitea, elkar lanean arituz: Haur Hezkuntzako bi urteko eraikinaren aurrean, Lehen Hezkuntzako bi ikasle-bikotek inaugurazio ekitaldia ireki zuten txalaparta doinuarekin.

Jarraian, beste lau ikaslek botatako bi bertso eder entzun genituen. Inauguratu nahian gu etorri gara bertsoak kantatuaz eskola hontara umeak iten dute barre ta algara ez da eskola txikia orain handia da. Hemen daude arlo desberdinetako agintariak: Jaiari hasiera emateko eta giroa alaitzeko gurekin daude bertsolariak eta txistularia.

Jarraian Elizaldeko pilotariek izango dute estrainaldiko lehen partida jolasteko aukera, aurrena neskak palaz eta gero mutilak eskuz. Hala ere, esan behar dugu aterpe hau ongi etorriko dela Elizalde ikastetxearentzat, ekintza bereziak egiteko: Inauteriak, Elizalde eguna, Gabon festak… Orain arte eguraldiaren menpe egoten ginen, eta orain aterpe honen bidez ez dugu eguraldiari begira egon beharko.

Frontoi bezala ere ongi dago, pilotan ibil daiteke bertan, lehenago ez genuen aukera hori; jolas garaian Madalensorora joaten ginen. Honen bitartez ekitaldi honi amaiera ematen diogu, eta eskerrak eman hurbildu zareten guztioi. Goza dezagun denok frontoi berri honekin!

BHn sartu ginenetik hainbeste amesten genuen ikasbidaiaren eta horrek suposatzen zuenaren inguruan hitz egiten hasi ginen.

Baina amets gehienak bezala, hau lortzeak ere gure buruahusteak ekarri zituen: Baina esfortzuaren ostean, eta urteak, hilabeteak, gabonak, inauteriak… pasa ostean Martxoaren 29 an, goizean goiz, batzuk Autobusean orduak pasa genituen kamaren flash-ak saihestu, lo ezin harturik eta zuri-beltzeko pelikulak ikusiz. Azkenean, hotelera iritsi, bazkaldu eta arropak aldatu genituelarik, gogo haundiz autobusera sartu ginen eskalada, tirolina, arku tiroketa, rapela… egiteko asmoz.

Eta bai, gure harridurarako hura zen, bai: Hurrengo egunean, nahiko goiz esnatu behar izan genuen, baina burutapen bakarrarekin: Egun hartan hirurak arte egon ginen batzuk snow-a praktikatzen eta besteak, berriz, eskia. Beste irakasleak agurtu eta gero Bea, Idoia eta Aitor , Salourako bidea hartu genuen, eta oraingoan bai, oraingoan nekaturik baina oso alai geunden.

Ordu xume batzuk lo egin genituelarik, eguzkia atera zenerako, Bartzelonan ginen. Beste batzuk, ordea, lehengo eguneko lekua gustatu zitzaienez, errepikatzea erabaki zuten. Zen lekua zela ere, bietan primeran pasa eta beste lekuetako jendea ezagutzeko aukera izan genuen. Apirilaren 2a. Azken eguna! Beraz, bidaiari amaiera ezin hobea eman behar genion: Port Aventura. Han, zenbait atrakziotan igo eta urte osoko tentsioak ahaztu zitzaizkigun, adrenalina deskargatu zitzaigularik.

Baina, onak ere bere amaiera izaten omen du; gaueko 12ak inguru, etxean berriro, leher eginda, baina bi aste opor izan genituen, bizitakoaz hitz egiteko eta deskantsatzeko. Batzuk erortzeko beldurrez egon arren, primeran pasa genuen denok, elkarren artean talka eginez, barkutik eroriaz, garraisi eginez… eta gauza on guztien moduan, ti-ta batean pasa zitzaigun denbora.

Arratsaldean ere irribarrea zen nagusi gure aurpegietan, Paint ball-en jardun behar genuelako. Min hartzeko beldurrez egon arren, uniforme antzeko batez estali eta aurkako taldeko partaidea nor zen jakin barik kaleratzen saiatu ginen, jolasean garaile irteteko.

BH 3koek Zarautzera irteera bat egin genuen abenduaren 18an. Zarautzeko Andre Mariaren Zeruratzea Elizara jo genuen. Bertan taldetan banandu gintuzten eta baliabide desberdinen bitartez herriko eremu nagusienak ezagutzera bidali.

Goiz osoan zehar herrian bueltaka ibili ginen; eraikuntzak, herriko informazioa, estatua edo artelanen bila. Horietako toki bakoitzean, ekintza ezberdin bat egin behar genuen: Eguerdian, bazkaldu ondoren, Andre Mariaren Zeruratzea Eliza ezagutzera sartu ginen. Jatorriz egindako elizatik hondakin gotiko batzuk eta Errenazimenduko portada bakarrik gorde dira. Tenplu barruko elementurik aipagarriena erretaula da.

Lau atalek osatzen dute, bost kale bertikaleko kalbario ederrean amaitzen direlarik. Andres de Araoz hasi zen XVI. Eliza ikusita , ondoko eraikuntza bat ere bisitatu genuen. Bertan, ordulari baten mekanika erakutsi ziguten. Hau ikusi ondoren, eraikuntzaren beheko solairura pasa ginen. Bertan antzinako gizakien eskeletoak zeuden.

Leku hori lehen hilerri bat zen. Hau ikusi eta gero, autobusa hartu eta berriro ere Oiartzunera itzuli ginen. Irteera hau egitea asko gustatu zitzaidan, modu dibertigarri baten bidez Zarautz herria ezagutu genuelako. Honek guztiak herriko zenbait pertsona garrantzitsu gogoratzeko edo beraien berri izateko aukera eman zigun.

Bide batez, herritarrei galdetzeko eta beraiekin hitz egiteko aukera ere izan genuen, baita gure gaitasuna jendaurrean neurtzeko ere, beraiek ondo ezagutzen baitituzte bertako gune desberdinak.

Autobusa Oiartzunen hartu ondoren, Zumaiara abiatu ginen. Zumaiara heldu ginenean, autobusak itsaso ondoan utzi, eta denok mendian zegoen elizatxo batera joan ginen.

Han paisaia ikusten geratu ginen pixka bat, baina hortik minutura guztiok ibilaldia egiten hasi ginen. Bidea oso irregularra zen, batzuetan maldan behera, besteetan maldan gora. Neketsua izan zen, baina deskantsuak eginez primeran joan ginen. Hainbat ordu ibili ondoren, Debara iritsi ginen. Hango hondartza batean bazkaldu, eta Oiartzuna itzuli ginen.

Ez zen antzerkia, bere benetako egoera azaldu zigun. Egiazko etorkin bat ezagutzeko aukera izan genuen. Afrika beltzetik Tolosara etorritakoa zen, bere familia, kultura, lagunak Hemengo hizkuntza hitz egiten eta irakurtzen ikasi behar izan zuen. Kalean saltzen ateratzen du bizimodua.

Zuzenean entzutea eta ikustea hunkigarria izan zen. Urte dezente dira gure gizartean eta, ondorioz, eskoletan ere indarkeria, joera baztertzaile eta sexistak zabalduz doazela. Halakoei aurre egiteko, Baketik zentroak , eta an zehar Antzerki Forum-ak antolatu ditu. Antzerki Forum ziklo hauek DBHko ikasleei zuzentzen zaizkie. Bertan, bizikidetza-harremanak, askatasuna edo genero-berdintasunaren balioak indartu nahi dira gazteengan.

Hona hemen gu bezalakoak ez omen direnen aurreko jarrera baztertzaileak saihesteko egun bateko esperientzia Arantzazun. Arantzazura iritsi ginenean Txalekoz jantzita zeuden biek NANak eskatuko zizkigutela esaten hasi ziren eta motxilak ere arakatuko zizkigutela. Harrituta eta deseroso samar sentitu ginen. Etorkinen papera jokatzen ari ginen, guztia trikimailu bat zela jakin gabe. Autobusetik atera ahala, txarteltxo bana eman ziguten.

Papertxo bakoitzak marrazki soil bat zuen: Ez ziguten elkarrekin hitz egiten uzten, beraz, keinuz soilik komunika gintezkeen. Gure taldekideak horrela aurkitu behar genituen. Taldeen arabera eseri behar genuen aretora sartu bezain laster. Derrigorrez isilik egotea ez da atsegina. Ustez, zertxobait hobetu genituen.

Dena jartzea izan zen. Hasieran, aktoreek hobekuntzak eskatzen zizkiguten beraiek jokatzeko. Ondoren, proposamenak egiten zituenak atera behar zuen eszenatokira proposatzen zuen hoberako aldaket a guztion aurrean jokatzera. Ideia asko bururatu zitzaizkigun. Beste asko gordeta gelditu ziren, denborarik ez baitzegoen guztiak antzezteko.

Atsedena eta hamaiketakoa bukatuta, bi talde handitan banatu ginen gela banatan. Talde-dinamika jokoak egin genituen. Borobilean eseri ginen aurreraxeago banatutako txartelen irudien arabera. Ondoren, bi zatitan banatutako antzerki lana ikusi genuen. Lehen jokoa, gelan itzulinguruka oinez ibiltzea zen. Hitzik esan gabe, elkarri agurtu behar genion. Agur mota oso desberdinak bururatu zitzaizkigun, baina agurrak ere hartzailearekin oso mugatuta daude.

Lehen zatian, Gilberto zen protagonista. Nerabea zen eta urrutiko herrialde batetik etorritako ikaslea zen. Ikaskideek barre egiten zioten gure hizkuntza ez zekielako eta bere izenagatik. Bigarren jokoan, bi ikaslek orduantxe asmatutako hizkuntza batean aritu behar zuten komunikatzen. Keinuei esker zer esaten zuten ulertzen zen gutxi gorabehera baina gaitzulertuak ere sortzen ziren. Bigarren zatian, Angelina zen protagonista, ijito izateagatik lanean baztertzeko zorian zegoen gaztea.

Supermerkatu batean egiten zuen lan arduradun moduan. Egun batean, nagusiak biltegira bidali zuen lanera betiko, bezeroek ikus ez zezaten. Hirugarren jokoan, autobus batean bidaiatzen aurkituko genituen pertsonen lanbideak jarri zizkiguten. Horren arabera, noren ondoan eseriko ginen galdetu ziguten eta horren ondoan esertzeko eskatu zitzaigun. Horrela eserita geundela, lanbidea zekarren paperari buelta.

Lanbidearen arabera irudikatzen genuen pertsonaren itxura eta benetakoa nahiko ezberdina zen. Gutxi batzuk, agian, horregatik erabaki zuten eserlekuz aldatzea. Ambitos que complementa con sus estudios en el Conservatorio Superior de Donostia-Sn. Sn con Mikel Bikondoa. Las piezas, todas ellas exquisitamente seleccionadas, han sido arregladas con originalidad e impregnadas de mucha vivacidad y potencia.

Cuadernos de Jazz. Primer y unico disco de Lisker. Folk progresivo. Kalean Festa Amets Jazarriak Bakardade Tristea Garajeko Melodia Rock Progresivo. Rock, rock y rock brioso, vivo y afilado. El grupo Zarama se fundo a principios de los 80 en Santurtzi. Gozategi - Ainhoa Trikitia pop eta rock taldeen formatura egokitu zen 90eko hamarkadan, eta horrek izandako arrakastaren erantzuleetako bat izan zen Gozategi taldea.

Musika freskoa, bizia eta adin guztietako entzuleen gustukoa eskaini zuten. Arrakastarik handiena "Nirekin" kantuarekin lortu zuten. Triki-Pop , trikitixa. Un grupo de amigos de su localidad natal, Santurtzi, organiza el concierto. De Ti Depende Es Un Crimen Eskizofrenia Ratas En Bizkaia Antes En Las Guerras Euskal Herrian, bai dantzaldietan bai rock kontzertuetan, ezohikoak ziren kalitatezko soinu eta argi tresnak erabiltzen hasi zen Akelarre, eta jende multzo handiak erakartzen emanaldietara.

Urtean emanaldi eskaintzen zituen 80ko hamarkadako lehen urteetan, eta salmenta kopuru politak lortzen zituen. Taldearen garairik gozoena izan zen. Musikari aldaketak etengabeak izan ziren Akelarreren ibilbidean, eta ean Anje Duhaldek taldea utzi zuen bakarkako bideari ekiteko. Bi kide berri hartu zituen Akelarrek: Edu Cruz, J. Plaza taldeen garai onenak ziren jendetza bildu eta dantzan jartzeari zegokionez, eta Akelarre ur gaineko aparretan zegoen. Joera berriak nagusitu ziren dantzaldietan, irratietan gehien entzuten ziren kantu komertzialak jotzea kasu, baina Akelarrek bereari eutsi zion.

Enric Vergaguer Cotton Club, Bilbo Real Bullit: Sanagustin Kulturgunea, Azpeitia Atarrabia Rock en Familia: Deu Shake! Blami Pokhara, Donostia Asier Meataka! Festival Aintzina Folk: Micah P. Zarpazo a Cicatriz! Cotipop Shake! Vocoder Club: Contenidos Diciembre: Durangoko Azoka, Highlights, Concert Fo See More. Z ifrak ikusgarriak dira: Durangoko Azokaren ardatza diren musika, kontzertu eta liburuek, ordea, proiektu digital, ikusentzunezko pieza eta antzezlanak izango dituzte osagarri.

Salir de la zona de confort es necesario por este tipo de cosas. Nada surf Foto: Noticias y entrevista l MondoSonoro. Y Egurra ematen jarraitzen dute, era berean pasarte iradokitzaileak ahaztu gabe. Karlos Osinagak badu norta- sun berezia nahasterako orduan eta gu beste sonoritate batera eraman gaitu.

La banda ya ha empezado a rodar en directo y pronto podremos escucharlos por diversos escenarios de toda Europa n Hibai Etxebarria 41 Dj Cotton Perle. Gorbea, 4 Gasteiz Discolaser. Hitzari, azentuari, etenari, esamoldeari egokitua eta oratua, bere ideia-sentimenduak nola sortzen zaizkion halaxe erritmo hartara egokiturik jaiotzen zaio doinua ere. Era honetan esan daiteke berriro sortzen duela bertsolariak doinua, bere bertsoarekin batera.

Doinuaren nagusi, jabe, gidari, kreatzaile gisan jokatzen du bertsolari bertsolariak. Eta horrela gauza dinamikoa, aldakorra eta bizia da doinua; denboraren joanean belarrientzat aspergarri diren heinean gustuak eta joerak aldatuz berrikuntza atsegingarrien bila jotzen du bertsolarigoak. Gaur bertso ugari entzuten da eta doinuak ere asko aldatzea eskatzen du entzuleak aspertuko ez baldin bada eta doinuak azkar gastatzen dira. Nolabait idatzi behar eta musika-zeinuez baliatu gara noski, eta horri esker gorde eta erabili ditzazkegu, baina pentagrama ren lerroak eta konpasa ren hesiak berresan beharra dago bertsolari tradizionalen kantakera askea adierazteko molde estuegia eta zorrotzegia direla.

Donostiak sufritu egiten zuen transkribatzearen muga hauek gainditu ezinaz konturatzean; "lore basatia lurrez aldatu eta lorontzietara bezala. Txistulari eskolagabekoetan ere antzeko zerbait gertatzen dela uste dut. Gogoan dut behin doinu bat Baxakarte bertsolariarengandik jasotzerakoan, honek nola esan zidan: Eta ondoren berak kantatuz erakutsi zidan nola goxatzen den doinua, pentagramara pasa ezinezko ahotsjoku eta apaindurak erantsiaz.

Horrek kantaria dirudi eta ez bertsolaria , esan izan da azken urteotan, bi kantakera bereiziaz, musikari lotua ala askea ibili den adierazi nahian. Haundikeriazko adierazpide nabarmenik gabeko erritmo xume eta melodia sotilean etorriko zaigu herri doinu tradizionala, dinamikoa, aldakorra, bizia. Bestalde herri dantza ren kutsu haundia du herri musikak, elkarren lagun eta senide izan baitira biak, hau delarik bietan senide zaharrena.

Atal honen atarian beste ezer baino lehen esan nahi diot bertsozaleari, doinu askok dutela elkarren antza, familia bereko senide, enbor beraren adar direla eta horietako bakoitzari nola deitu hiztegietara jo ondoren, ez dakit asmatuko nuen ala ez baina aldaki deitzea erabaki dudala.

Bertsolarigoaren doinugintza, esan bezala, aldakorra da, jostalaria, malgua, une iheskor zehatzean entzulegoari zuzendua; horretan du bere grazia. Lurraren azala denboraren poderioz eta lekuaren arabera estrato desberdinez osatu den era berdintsuan kantu eta doinu popularrak ere kantaera desberdinez jantzi dira historian zehar lurralde ezberdinetan ondu direlarik. Esan ere, aurrez esana dugu, bertso doinuaren mamia funtsean finkatua eta errotua baldin bada ere, bertsolari bakoitzak bere ikuitua ematen diola.

Zenbat bertsolari hainbeste doinu , zioen norbaitek, errealitate hau adierazi asmoz. Eta hori bertsolari bakoitzak egiten baldin badu, hortik errez ondoriozta daiteke poliki poliki taldeka edo lurraldeka enbor bera nola joango den adar desberdinak ematen.

Doinua zenbat eta erabiliagoa orduan eta aldakuntza gehiago izango ditu. Bi faktorek du eragina aldakien sorreran; denborak eta lekuak.

Sitemap

, Der Ruhewolf - Remerc - Just A Bards Tale EP (File, MP3), Barcelona Ciudad - Loquillo - The Platinum Collection (CD), Kiss Me Twice - DJ Matisse - Red Happy (CD)

1 thoughts on “download Herria Eta Hizkuntza - Akelarre - Gau Pasa... (Vinyl, LP) full album

  • Jura
    11.01.2010 at 01:14
    Permalink

    I consider, that you commit an error. Write to me in PM, we will communicate.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *